Sungga's space

มากมายนะเรา

 

ตี 4 ครึ่งของวันที่ 15 กค. 50 หลักๆเลยอย่างจะมาเล่าเรื่องวันเกิดปีนี้ไว้ ไม่ใช่ว่าจะเพื่อคนอื่นอ่าน จริงๆคือเพื่อตัวเองนี่แหละ
ปีไหนมันเงียบๆ ปีไหนไม่มีอะไร ได้กลับมาอ่านของปีนี้มันต้องรู้สึกดีขึ้นมากแน่ๆ หละ อะ กว่าจะมีเวลามานั่งเขียนนะ จริงๆก็พอมีแหละ
แต่ของงี้มันต้องมีอารมณ์ด้วย ผ่านมาหลายวันกลัวจะลืมๆอะไรๆไปซะหมดอย่างตอนนี้ก็คงเขียนได้ไม่ดีเท่าวันนั้นแน่

วันเกิดปีนี้ ครบ 20 ด้วย สบายเลย รู้สึกดียังไงก็ไม่รู้พอ 20 เนี่ย (สงสัยจะเที่ยวได้แบบไม่มีปัญหา ฮะๆ) ไม่รู้จะไปเริ่มตรงไหนดี หลายวันละ
คนแรกเลยนะที่ มาให้พร อวยพร แม่ เราเองเล่นตั้งแต่ 3-4 ทุ่ม โทรมา อวยพร อย่างดิบดี ยกใหญ่ คิดดีทำดีนะโจ้ ... คับบบบบ(จะพยายาม)
พอเที่ยงคืนปุ๊ป แฟนเรา( จอย เขียนชื่อไว้ เผื่ออีก 10 ปีมาอ่านละถ้าไม่ได้อยู่ด้วยกัน จะไม่รู้ว่าคนไหน ฮะๆ)

 ก็ นะดีๆๆ อวยพร คล้ายๆ แม่หลายอย่างเลย ฮะๆ อานะ คนเขาโตแล้วหนิ ละก็มี ยิ้ม ส่ง sms มา มีเกล้า มี น้องอิ่ง (ไม่ได้คุยเป็นปี ยังจำกันได้คนนี้ มาแบบ ม้ามืด มาก)

ตอนนั้นความรู้สึกก็ เรื่อยๆนะ ไม่เคยอะไรกับวันเกิดอยู่แล้ว แค่นี้ก็พอละจริงๆนะ กลับมาห้องสะดุ้งเล็กน้อย มีค้งมีเค้กกินกะเขาด้วย
ขอบคุณมากๆ  เริ่มรู้สึก เออ ปีนี้ก็มีไร เหมือนกันแหะ  ตื่นมา บ่ายๆ เจออีก หลายๆคน ส่งมา โอ้ ดีใจๆ มีแอมหญิง เอ กะ เปิ้ล พิพัด ยุ้ย ด้วย
มากมายนะเยอะละนะ แค่นี้ก็ซึ้งละกรู

 

เคยพูดกับเพื่อนๆ ไว้นานหลายเดือนละ ว่าวันเกิดเนี่ยจะไปร้าน มอลลี่บาร์ ที่ข้าวสารกัน เพราะ ซัก 2 เดือนก่อนไปมา เพื่อนประมาณ 8-9 คน
ไม่มีร้านจะเข้ากัน แต่ละร้านคุมเข้มมาก ไม่ 20 เข้าไม่ได้  ละวันนั้นทุกคนอยากเข้า มอลลี่ มาก เพราะ เพลงเพราะมากมาย ร้องดีมาก
เพลงก็ไม่ตลาดอีก โดนเพื่อนๆกันหมด การ์ด เขาบอกว่า ไว้วันเกิดค่อยมา เลยเป็นเหตุให้ ต้องมาร้านนี้ให้ได้เมื่อถึงวันเกิด
ก็ เดิมๆ นัดเพื่อน กันก็หลายๆคน ใกล้ๆตัว แต่แฟนเรามาไม่ได้ วันรุ่งขึ้นเขามีงานโชว์หลีด บอกเราไว้นานแล้ว ก็ไม่เป็นไร
ไปกะเพื่อน หาสาว ดีกว่า อิอิ คืนก่อนไปก็ ยังไม่แน่ใจ โดนแฟน ด่าไปซะ ว่าทำไร ไม่แน่นอน ไม่ยอมโตซะที คิดได้แล้วจะไปพรุ้งนี้แล้ว
คือจะรอดูเพื่อนหลายๆคนก่อนว่าจะวันไหนดี สรุปคือไป วันที่ 10 กค. เลยคือวันเกิดเราเลย ตกเย็น น้องแข่งบาสต้องไปดู
ผู้ชาย ชิงที่ 3 ชนะไปสบายๆ ตามระเบียบ แต่ผู้หญิง ชิงที่ 1 กับ ss บาสหญิงไม่เคยเก่งแบบนี้มาก่อนเลย เย่มมาก
น้องๆ แพ้ไป นิดดดด เดียว ไม่กี่แต้มนะ คะแนน เสมอ สูสี กันตลอด ลุ้นมาก เป็นการเชียร์บาสที่มันมากๆ ครั้งนึงเลย น้องๆเต็มที่ดี
ถึงจะตัวเล็กๆกันทั้งนั้น ^^ ระหว่างดูบาส มีเพื่อน ภาคโทรมาหา ก็เอ๊ะ จะมาหา ทำไม ก็ งง อยู่ สรุปมา ซื้อ ดังกิ้นโดนัท มาฝาก โห
เต็มกล่องใหญ่เลย ยุ้ย กับ แอม ญ เอามาให้ บอก แอมชาย ฝากมาด้วย อานะ ยังมีเพื่อนภาค ระลึกถึง แหะ แต่แอบรู้สึกไม่ดี
ของเพื่อนภาค นี่ไม่ได้ไปไรเขาเลยซักคน แย่ๆ ดูบาส ไปทำให้ไปช้าขึ้น วันนั้นตื่นมายังไม่ได้กินข้าวเลย แต่ต้องไปเลี้ยงละ
บรรยากาศ เริ่มไม่ดี เพราะสายละ เพื่อนก็หิวข้าว ออกมาเจอ ไอจอย เพื่อนบดินทร ทักทายกันไป ไอเบิร์ด เสือกเอา โซ่ lock รถ
จอย ไปใส่ รถไอดอม ละไอดอม ก็ขับกลับหอ เพื่อนจอย โวยวายจะเอาคืนให้ได้ หืม กว่าจะได้กัน เหนื่อยเลย
ไปถึงร้าน หาที่ ลงกันเรียบร้อยเริ่มอยู่ตัว แต่เพื่อนๆยังมาไม่ครบ จะตามมาหลายๆคน เปิด เรด ไป กะ เบนมอ 
เรด มันกินละ สบายดีจริงๆ ไม่ได้กินนาน ฮะๆ เพลงก็เพราะ ตามสตายร้านเขาอยู่ละ คืนนั้น มีเพื่อนๆ ตามมาทีหลัง คือ
เกล้า กลับบ้านไปก่อน แปปเดียวก็ตามมา  ปุ๊ กับ บอย 2 คนนี้แจ่มมาก เป็น ประธานว๊ากต้องไป ดูน้องแข่ง วอลเล่บอล ให้จบ
ละถึงตามมากันแค่ 2 คนแต่ก็มา ประทับใจจริงๆ เพื่อนบอย เรา ตอนชวนบอกไปกินเหล้าข้าวสารกัน ลังเล อยู่จะไปไม่ไปดี
พอชวนว่า วันเกิดกู ตอบไป แบบไม่คิดเลย โห ซึ้งเลย ชอต นี้  เปิ้ล กะ จี๋ ก็ตามมาทีหลัง
สรุปคืนนั้น เพื่อนๆ มี เบิร์ด ก๊อง โหน่ง(รายนี้ตอนแรกจะไม่มา มาจนได้ เย่มมาก) ชาติ เกล้า แชม์ป โบว์(แฟน champ) เอ เปิ้ล จี๋ ปุ๊ บอย
คนเยอะจริงๆ แค่นี้เยอะ เกินจะคิดละสำหรับเรา กินกัน สนุกสนาน สนุกๆมากๆ เพลงก็เพราะ ตอนลงไป รับเพื่อน ปุ๊ กะ บอย
เจอ เซอร์ไพร เข้าไป ลงไป เจอคนเดินถือ ตุ๊กตา สติช มาคัยถือตุ๊กตาเหมือนแฟนกูเลยวะ มองหน้า อ้าว จอย มาซะงั้นอะ
บอกไปรอข้างบน เด๋วไปรับเพื่อนก่อน แอบดีใจ มาได้ไง กลับมาในร้าน เจอเจ๊จอย วิ่งหนี มุดๆๆ ไปแอบ ที่โต๊ะ ตลกดี
ดีใจมากที่มา ซ้อมเลิกดึกยังมาขอบใจมากๆ ก็ สนุกสนานกันต่อ แฟนมาด้วย เต้นแบบ เหนื่อยสุดๆ เลย ไม่เคยโดด ไรขนาดนี้เวลา
มาเที่ยวเลย ฮะๆ อันนี้ น่าตกใจ ดีใจ อีกรอบ นั่งๆ อยู่ วง ก็เล่นเพลง hbd เพื่อนๆ ก็ร้องให้ ดีๆๆๆ ซักพัก เค้ก ลอยมากับ เทียน สีสวย
โอโห อะไรจะ รู้สึกดีขนาดนั้น เป่าเทียนไป แบ่งเค้กให้เพื่อนๆ เย่มจริงๆวันนี้ เค้ก นี่คือ แฟนซื้อมา ตอนซ้อมเสร็จเขาหาร้านเค้กละซื้อมาให้
มาถึงก็ ฝากร้านไว้ ตอนที่เจอจอย ข้างล่าง ตอนนั้นไม่รู้ว่ามีเค้ก ดีนะ จอย ลงไปบังเอิญ เจอก็ ผิดแผน เธอละ ถ้าเห็นเค้กอีกนี่จบเลย
โบว์ นี่ก็ ป้อนเค้กไปทั่วเลย แต่คนไม่ค่อย กิน แต่ก็เกือบหมดแหละ จริงๆ เพราะกินเหล้าด้วยแหละ ของหวาน ครีมเยอะ ขนาดนั้นเจอไปคงแย่
เลี่ยนด้วย แต่เรากินไปหลายคำนะ อร่อยดี หลังๆ วงเล่นเพลง สนุกๆทั้งนั้นเลย โดด กัน ยวบเลย ยึดร้าน โซน นึง เป็นของพวกเราไปเลยส่วนตัวดี

 ปุ๊ เอากล้องมาด้วยถ่ายไว้พอควร ว่าจะยังไม่ได้ไปเอารูปเลย อยากเห็นจัง เพื่อนบอยเรานี่ มาทีหลังเต้นก่อนเลย กินเพียว ตลอด
เพียวจริงๆ น้ำแข็ง ก็ไม่เอา ไรจะขนาดนั้น ได้อยู่พักนึง หลับซะงั้น ^^ ตอนใกล้ เลิกบอย ไปอ้วกในห้องน้ำ หืมกินเยอะไป
หัวจุ่มอ่าง อยู่อะ ยัง พูด สุขสันต์ วันเกิดไม่หยุดเลย พ่อบอยคนดี ฮะๆ ร้านปิดมาหน้าร้านถ่ายรูปกัน ทยอย ส่งเพื่อนๆ กลับๆกันไป
บางส่วนมากินข้าวกันต่อ ละก็ส่งๆกลับกันไป เรา กับ จอย ก็กลับไปด้วยกัน ^^ จบคืนนั้น นะ รู้สึกดีสุดๆ บอกไม่ถูกเลย
เพื่อนมากันเยอะ เพื่อนก็ดี ร้านก็ดี เพลงก็ดี แฟนก็ดี เหล้าก็ดี สุขสัน วันเกิดจริงๆ ขอบคุณทุกคนมากๆ นะคับบบ คืนนั้น
เขียนๆไป มันมึนละอะ ตี 5 ละ ใส่อารมณ์ได้ไม่เต็มที่เลยมาอ่านต้อง งงๆ แน่ๆเลยตอนเช้า ขอสู้ต่ออีกหน่อย อื้อ

มันควรจะ สุขสัน พอละวันเกิด เพื่อน ยิ้ม ยื่น cd มาให้ นึกว่าเอา แลคเชอ อ. มาให้ เปิดดูเป็น video ที่น่ารักมากๆ พูดถึง
การที่ได้รู้จักกันและ เราเป็นยังไงบ้าง อวยพร และ หวังสิ่งดีๆ ให้ ขอบคุณมาก นะคุณยิ้มมมม
เรื่อง video นี่ แฟนเราแอบ งอน แต่ไม่ได้ไรกะยิ้ม นะ อีเพื่อนเรามันพูดมาก ทำแฟนเราเศร้าเล็กๆ
จริงๆ จอย เขาก็จะทำเหมือนกัน เท่าที่มารู้ทีหลัง เตรียม สคริป ไว้หมด วัตถุดิบ ก็แอบเตรียมไว้ละ
พอถึงวันจะทำก่อนจริง ไอเพื่อนที่จะตัดต่อ ให้ไม่สบายอดทำไป อดเลย เห็นบอก โทรมาถาม ก๊อง ด้วยแต่ก็ทำไม่ได้อยู่ดี
จะเอามาให้เราทำก็ ใช่ที่อยู่ ฮะๆ  จอยจ๋า ไม่เป็นไรๆ นะ แค่ที่เธอทำให้ทุกอย่าง
หรือ แค่คำพูด ของจอย ก็พอแล้ว ขอบคุณมากๆนะ

เท่าที่นึกออกตอนนี้มันน่าจะหมดละหละ อาจจะมีอีก ไว้วันหลัง จะมาแก้ใหม่ เพิ่มที่นึกออกและ
แก้อะไรที่เขียนๆไป ละคง งง น่าดูอยู่ ตอนนี้ ไปนอนดีกว่า มึนจะ แย่ละ

ปล.1 อ่าาา ขอบคุณทุกคนที่อ่านถึงนี่ เพราะ มันยาวมาก
ปล.2 space รอบนี้ มีเรื่องดีๆละ มาเขียน ไม่แย่เหมือนทุกที ^^
 

.... ปี 3 ละ เร็วนะ ปีนี้ มีอะไรหลายๆอย่าง เริ่มจาก เพื่อนสนิทที่สุดคนเดียวในภาคคอม เสือกออกไป เข้า สถาปัตย์ จุฬา

แต่ไม่ได้ติดใจอะไร เห็นด้วยกับมันซะด้วย เพราะมันเรียน มันนั่งวาดรูปทั้งวัน ไปสายนั้นก็ดีละ มันมาเยี่ยมตอนวันแรกๆของการเปิดเทอม

ก็ไมได้ดีใจอะไร กระดี้ กระด้า แต่พอ ถึงตอนที่ ไปส่งมัน ละหันหลังจากกัน ใจหายเหมือนกันนะ แบบเออ กูจะไม่ได้เจอมันละเว้ย วันนี้

สุดท้ายละ อื้อ สะเทือนใจดี หันหลังกลับไปมอง ... ป้ายบัง มันไปครึ่งตัว เออช่างมันละ กลับๆ ^^ เพื่อนๆกูที่ยังไม่รู้จะบอกไว้

คือกูเข้าภาคคอม มาเนี่ย แทบไม่มีเพื่อนเลย มีสนิทคือไอคนที่ไปเนี่ย ไม่ใช่คนในภาคไม่ดีหมดหรอกแต่ สตาย มันไม่ตรงกันเข้าใจปะ

ละส่วนใหญ่มันก็เป็นเพื่อนกันอยู่แล้วด้วย เข้าไปเป็นตัวประหลาดอย่างแรงแต่ก็มีเพื่อนหลงเหลืออยู่ที่เห็นใจกู อยู่กะกูตลอดก็ดีน่าดีใจ

....สภาพจิตใจ ไอเบื่อๆแบบคราวที่แล้วยังเป็นนะแต่น้อยลงเยอะละ ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่ทำท่าเหมือนจะดีแต่ยังวางใจไม่ได้ทุกเรื่อง

ถ้ามันดีขึ้นเรื่อยๆจนจบเรื่องราวทั้งหมดคงดี กลัวจะ สะดุดทีเดียวละพังลงมาหมด จะรับไหวไหมถ้าถึงเวลานั้น

 

 

 

กูไม่รู้จะเรียกพื้นที่ตรงนี้ว่าอะไรดี ตั้งกะสมัยก่อนที่เขียน ไดอารี่ละ

แม่งไม่ค่อยเหมือน ไดอารี่ซะเท่าไหร่เลย มันเหมือน ถังขยะชีวิตไงไม่รู้หวะ

คือ ถ้าไม่มีเรื่องปวดหัว ไม่มีเรื่องที่มันเศร้าหรือเรื่องที่ทำให้เสียใจ

ชีวิตตกอัปหนัก ก็จะไม่มาเขียนไรในนี้ หมายถึงกูอานะ คนอื่นอาจจะไม่เป็น

แต่วันนี้ กูไม่เป็นแบบนั้นเว้ย วันนี้กูอยากเขียนของกู ไม่ได้มีไรเศร้าใจ แต่ เบื่อ หวะ

 

วันเบื่อๆของกูมีเยอะหวะ มันบ่อยมากขึ้นเรื่อยๆหลังๆเนี่ยถี่ขึ้นมากตั้งแต่ขึ้นมหาลัย เคยบ่นกับเพื่อนที่ เชียงใหม่ มันก็บอกมึงเป็นเหี้ยไร

ทุกๆอย่างที่มีมันก็ไม่ได้แย่ อะไรหนิ ไม่รู้ว่าทำไม มันอาจจะเพราะ ตั้งแต่กูตื่นเช้า จนกูนอน

ในแต่ละวัน มันไม่มีอะไรที่กูอยากจะทำด้วยใจจริงเลยซักอย่าง หรือทำแล้วกูสนุก กูตื้นเต้น ที่จะทำกับมัน

ตื่นไปเรียนแน่นอนไม่ได้อยากเลย กินอาหาร รสชาติเหี้ยๆที่ ม. ทุกวัน แล้วก็นึกไปว่ากูต้องกินจนจบปี 4 ถ้าจบอานะ

ทำกิจกรรม แน่นอนบางอย่างก็สนุกแต่มันไม่ได้ทำให้รู้สึกดีเลย มันเหมือนทำฆ่าเวลาที่น่าเบื่อในชีวิตกูไปก็เท่านั้น

แต่ละวันมันไม่มีอะไรที่ทำให้ กูรู้สึกตื่นเต้นดีใจ อยากจะทำห่าอะไรกับมัน ซักอย่าง เล่นเกม

กูไม่ได้สนุกกับการเล่นเกมเลยตั้งแต่ จบ ม ปลาย ซื้อ การ์ดจอ ใหม่เป็นหมื่นๆ แล้วก็มานั่งบังคับตัวเองเล่นเกมเหี้ยไรไม่รู้

ให้จบๆ ไปเยอะๆเท่าที่จะจบได้ จะได้คุ้มเงิน โดยที่ไม่ได้สนุกสักเท่าไหร่เลย โหลดเกมมาเยอะแยะ เล่นไม่เกินเกมละ 10 นาที ทั้งๆ

แต่ละเกม โหลดเป็นวัน มันจะมีอะไรไหมที่ทำให้กูหายเบื่อ ไอที่มีอยู่มันก็น่าเบื่ออยู่แล้วบางครั้ง ไอที่มีๆ

มันทำให้กูเบื่อขึ้นกว่าที่มันเบื่ออยู่แล้วอีก บางครั้งก็มีคนทำให้กูเบื่อ หรือกูเป็นคนเก็บกดวะ

คนที่รู้จักกู จะรู้ว่ากูฟังเพลงหนักๆ หลังๆกูฟังจริงจังฟังว่าดนตรีมันเป็นยังไง

ไม่เหมือนสมัยก่อน กูฟังแบบนี้เพื่อระบายอารมณ์ มันทำให้กูหายเครียด ตอนนี้ก็มีบ้างที่ทำแบบนั้น

ใครทำอะไรกูไว้ เก็บมาระบายที่เพลง ก็ดีนะไม่เดือดร้อนใครดี แต่ไม่รู้ว่าดีกับตัวกูเองไหม

บางคนเห็นว่ากูยอม กูนิ่ง กูยิ่งนิ่งมันก็ยิ่งทำ กูยิ่งใจเย็นมันก็ยิ่งได้ใจ เห็นว่ากูนิ่ง

กูเก็บได้แต่กูมี ลิมิตเหมือนกัน อย่าให้ถึงตอนนั้นละกัน

-_-" เขียนตะกี้เสร็จอ่านเหมือนกูไปโกรธใครมาเลยหวะ ป่าวนะ ฮะๆ

วันน่าเบื่อๆ ของกูกำลังจะหมดลงอีกวัน พรุ้งนี้ต้องกลับ ม ละขอให้มีไรให้กูรู้สึกดีขึ้นบ้างเหอะ

 

     พวกมึงอ่านละ พวกมึงว่าตัวเองมีความสุขไหมวันๆหนะ

มึงทำทุกอย่างในแต่ละวันโดยที่มึง อยากจะทำด้วยใจมึงจริงๆไหม ทำไมพวกมึงถึงไม่เบื่อกันฮะ

มึงมีความสุขกันเหรอ ใครมีอะไรทำแล้ว ชีวิตมันหายเบื่อมาบอกกุมั่งนะ

 

 

 

ปล.รูปเนี่ย กูถ่ายวันที่กูเบื่อมากๆวันนึง วันนั้นกูไม่ได้เบื่อเองหรอกมีคนทำกู แต่กูว่าไรมันไม่ได้อยู่ละ

สะพานลอยแถวบ้านกูเอง ถ่ายไป ซดเบีย ดูดบุหรี่ คนเดินผ่าน จะมองกูไงวะ 55+

ปล.คิดถึงเพื่อน บดินทรทุกคนยกเว้น วัชพืช ไอมนุษย์กรังทั้งหลาย ต้องได้เจอกันอีก ใช่ไหมครับ กัปตัน!!!ฮะๆ

เพื่อนที่ ม ขอบใจหลายๆคนที่ดีกับกู อย่างน้อยกูก็เชื่อว่าพวกมึงจริงใจ กับกูถึงจะมีงี่เง่าบ้าง ใช่มะ?

เขียนเหมือนกูจะลาไปไหน ไม่กูยังไปใช้ชีวิตน่าเบื่อๆของที่ในที่สถานที่น่าเบื่อๆของกูอยู่เหมือนเดิม

ปล เหี้ยไรยาวชิบหายเลยหวะ สัดไว้จะมาอัปอีกถ้ามีอารมณ์

ปากก็ไม่อยากจะสนใจ รู้ว่ากลับไปก็เสียใจ .... แต่ทำไม มันทนไมได้...

คืนนี้ ผ่านมานานมากแล้ว ไม่มีโทรศัพทร์ ซักครั้ง

แอบหวังว่าเมื่อไหร่จะโทรมา เพื่ออะไร เมื่อเขาโทรมา

เราก็ ปฏิเสธอยู่ดี เหมือนจะขาดไม่ได้.. แต่ก็ทำใจยอมรับไม่ลง

 

 

 

.... แดกเหล้าดีกว่านะ... เห้อ..

 

คืนนี้เป็นคืนที่เสียใจที่สุดในชีวิต เมื่อได้รู้ความจริงว่า คนที่เราคอยเป็นห่วงคอยคิดถึงตลอดเวลา มีคนอื่นอยู่ในใจ คิดถึงคนอื่น
วันนี้ ได้รู้ความจริงว่า คืนที่ผ่านมาคืนนึง เราเป็นห่วงคนๆนึงว่า จะกลับบ้าน ปลอดภัยไหม เป็นห่วงมาก คิดถึง จนนอนไม่หลับ
โทรเท่าไหร่ ก็ไม่รับสาย โทรเป็น ช.ม.ๆ  เครียดมาก... ผ่านไปหลาย ช.ม. ได้คุยกัน เขาบอกว่า เผลอหลับ ถึงบ้านนานแล้ว
แต่ลืมโทรบอกเรา ทั้งๆ ที่ย้ำแล้วว่า ถึงบ้านละโทรมาด้วยเป็นห่วงเขา ..... วันนี้ได้รู้ความเป็นจริง ในคืนนั้น......
ทำใจรับไมได้... คืนนั้น เขาถึงบ้าน.... แต่เขาไม่โทรบอกเรา...ที่เป็นห่วงเขาจนเครียด   เขาโทรไปคุยกับ คนเก่าที่เขาคิดถึง...คนที่
ไม่ได้เป็นห่วงเขาเลยในตอนนั้น เขาคุยกับคนนั้น ไม่รับสายเรา...  ในขณะที่เราเครียด นอนไม่หลับคิดถึงเขา
เขาโทรไปคุยกับคนอื่น แล้วไม่รับสายเรา ละ พอได้คุย ... บอกเราว่า เผลอหลับ....  
ไม่อยากจะรู้สึกอะไรกับใคร ไม่อยากมีความสัมพันธ์ อะไรกับใคร เราเผลอใจไปเอง ...
คิดไว้ตลอดอยู่แล้วว่า จะไม่รู้สึกดีๆกับใครอีก... เขาทำให้เราอยู่กับเขาแล้ว...
ทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับเรา ....  ............... .... จะไม่ปล่อยใจ. ให้กับใคร.. อีกแล้ว

ชมรมดนตรีของคณะ เปิดตัวหวะ ตามปกติ วงกูก็เล่น อีกหละ  จาก 8 วงได้เป็นวงที่ 5 ปกติเล่นแม่งมาทุกงาน เป็นวงแรกๆตลอดอะ คนแม่งยังไม่มีใครมาดู แต่วงกูเล่นดีนะ มั่นใจในฝีมือนักดนตรีหวะแต่กูอะร้องห่วย55+ ร้องสูงๆ ไม่ได้เลย รอบนี้ได้เล่นวงหลังๆเพราะดวงดี จับฉลากกัน playlist วันนี้มันมาก ซัด system of a down - chop suey ตามด้วย ebola - surviver

กับ รูปภาพ - Obivious ดีใจตรงที่แบบ เพลง แรงๆทุกเพลง คนอื่นก็ไม่น่าจะเคยฟังแต่คนโยกตามกันแบบไม่น่าเชื่อ มันจริงๆ วุ้ย ลงมาแฟนเพื่อนมาบอก เพลงรูปภาพไม่เคยฟังแต่ เขา แบบ โวยวาย กรี๊ด กร๊าดจน เสียงหมดเลย เจ๋งดีๆ จบ 3 เพลง ตบด้วย dan - beam - ไปน่ารักไกลๆหน่อย  ฮาไปเลย เอาเพื่อนมาช่วยร้องอีกคน เต้นด้วย คน ดิ้นกัน เพียบเลยฮาดีๆ จบด้วย อัสนี วัตสัน - อยากให้ฉันอยู่ด้วยไหม ร้องง่ายดี แต่ตอนแรกร้องไม่ได้ คนดู ช่วยร้องละถึงนึกออกฮะๆ  สรุปลงมา ละแบบ เอ้อ เวที เล็กๆ แต่มันดีจริงๆ วุ๊ย เพื่อนบอก เปิดตัว metal เลยเว้ย ปกติก็มี เล่นแต่น้อย วันนี้ เยอะเลย

เรื่อเซ็งๆก็มี วงแรกเล่นห่วยสาด ร้องห่วยโคตร เพื่อนอุตส่า ไปชวนคนมาดู เหนื่อยมากๆ โปรโมทกันแทบแย่ เจอห่านี่ร้องไล่แขกซะงั้น กว่า sound จะลงตัว ก็เกือบวงกูแหนะ แต่ก็จบด้วยดีอานะ งานหน้าจะมันแบบนี้อีกไหมนะ กลัวเล่นละคนดูนั่ง เอ๋อกันหมด แม่งเล่นไรวะ  ใจก็อยากเลิกร้องเหมือนกันนะเพราะเป็นคนร้องไม่ดี หวะ เสียงก็หลงๆ ร้องหล่อๆ สูงๆ ก็ไมได้ แหกปากได้อย่างเดียว 55+  ไว้ตีกลองได้เมื่อไหร่ ค่อยคิดอีกที  บ่นมาเยอะหวะ ใครเผลออ่านมากุขอโทษดวยละกัน ไปละเว้ย นานๆ up ที

 ตี 2 เกิด หิวเลยไปหาไรกินเล่น  เกิดอยากทำ space มาซะงั้น  จริงๆ แต่ก่อนเคยเขียน dai แต่เลิกไปละ อือ เอาซะหน่อย

มื้อดึกวันนี้ หน้าตาออกแนว อาหารเช้าไงไม่รุ ก็ อร่อยดี  เอารูปมาฝากดูเล่น

ตอนนี้อยู่ในช่วงปิดเทอม ยาวครั้งแรก ในชีวิตมหาลัย ท่าจะไม่มีอะไรทำดีวันๆ ปิดเทอมเล็กที่แล้วทำงาน

เก็บตะกร้อในกีฬามหาลัย หาเงินไปดู คอนเสิตร์ฮะๆ ก็ดีไป รอบนี้ยังไม่รุจะทำไร

 

 

 

ไม่เข้าไปดูก็ไม่เป็นไร แปะ เผื่อไว้ >.<

http://www.thelegend11.i8.com/ 

เป็น web ที่ทำตอนปลาย ม.5 เพื่อบอกเล่าเรื่องเราว สุดแย่ของคนๆหนึ่ง เนื้อหาด้านใน หยาบคายสุดๆ จิงๆ ก็เราเองอะ ฮะๆ

ตอนนี้ อานะ คนคนนั้น ก็ไปอยู่ ม.ช. แล้ว   มี spy ที่นั่นพอดี บอกมาว่า จะหมดทั้ง ม. ละมั้ง ไม่มีคัยชอบมันซักคน เกลียดกันหมด กั่กๆๆ สะใจ